Nieuwsbrief: Aldous Harding, Broken Social Scene en meer!
Ruben van Dijk |
★★★★★ 4.6/5 Google
Gratis verzenden boven €75 binnen Nederland
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Schijn bedriegt. Aldous Harding zong wellicht nooit eerder zo verstaanbaar als op Train on the Island - en in de eerste tellen van track twee, 'One Stop', lijkt de Nieuw-Zeelandse zich zowaar aan een Mitski- of Japanese Breakfast-achtig popliedje te beginnen. Maar alsTrain on the Island één ding duidelijk maakt, is het dat Harding zich nimmer laat voorspellen of begrijpen. Die popmomentjes onderbreekt ze maar al te graag; er is dan al lang weer een excentriek nieuw idee ontstaan. De spaarzaam gearrangeerde pianoliedjes hoeven zich niet eens aan je op te dringen om je van de leg te brengen. Geef je je over aan deze stille vindingrijkheid, dan is het een heerlijk betoverende rit.
Aldous Harding - Train on the island (Coloured Vinyl LP) .
Bonner Kramer & Thurston Moore - They came like swallows - 7 requiems for...gaza (clear) (LP)
Future Islands - From a hole in the floor to a fountain of youth (CD)
George Thorogood & The Destroyers - The baddest show on earth: greatest hits live (CD)
"De gezusters Crutchfield maken voor het eerst sinds hun tienerjaren weer samen muziek. Destijds deden ze alsof ze in Rilo Kiley zaten, nu is één van de twee nog véél beroemder (onder de naam Waxahatchee). Die andere indiester van dit decennium, MJ Lenderman, speelt mee op gitaar. Het levert een enorm vrolijke dosis indierock op."
"Ook een plaat over de dood en de nietigheid van het menselijk bestaan is in de handen van de 74-jarige Jonathan Richman een verschrikkelijk vrolijke boel. En niemand anders die met zo'n melige cover van de Bee Gees 'Night Fever' zou wegkomen."
"Hele domme, lompe, super vrolijke, super verslavende popmuziek. Ze komen uit Brooklyn, maar klinken door alle garage & house-invloeden eigenlijk heel Brits. De nauwelijks verstaanbare teksten doen dan weer denken aan de betere Scandinavische eurotrash."
"Er zijn de laatste jaren veel postpunkbands die de saxofoon omarmd hebben (Viagra Boys, BC,NR), maar niemand hanteert 'm momenteel zo effectief als Deadletter."
"Een Bijbelse zoektocht ergens tussen jazz en gospel komt uit op deze vijfde Blue Note-release van vibrafoonspeler Joel Ross. Uit het hart van Chicago natuurlijk."