Nieuwsbrief: Paul McCartney, Boards of Canada en meer!
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Broken Chanter - This could be us, you, or anybody else (CD)
Ja, Paul McCartney klinkt heus een dagje ouder, ouder nog dan op McCartney III - ook alweer zes jaar geleden. Maar met Andrew Watt (Pearl Jam, Hackney Diamonds) mede aan de knoppen is die 83 jaar oude stem juist een kracht. Op de rockers zoekt hij de randjes op, maar vaker nog dompelt Sir Paul zich onder in een rooskleurig, opvallend vederlicht vroeger. The Boys of Dungeon Lane is ongegeneerd nostalgisch (naar Liverpool vlak na de oorlog, naar wandelen met George, naar de eerste kennismaking met John), maar, en dit hebben we vast al eens eerder gezegd, als je een Beatle bent, als je déze Beatle bent, kom je daar mee weg. En die andere nog levende Beatle, daarmee zingt Paul voor 't eerst een duet. De onweerstaanbare zoetigheid waar McCartney in de jaren zeventig voor werd afgefakkeld, blijkt nog maar eens een wapen van jewelste.
Paul McCartney - The Boys Of Dungeon Lane (Coloured vinyl LP) .
George Thorogood & The Destroyers - The baddest show on earth: greatest hits live (CD)
"Ierse singer-songwriter doet alsof -ie met een sigaar en een glas whiskey ergens in een rokerig café in New Orleans zit. Hij zingt er een boel verhalen die aan Tom Waits doen denken, met behulp van onder meer Lisa Hannigan en Anaïs Mitchell."
"De gezusters Crutchfield maken voor het eerst sinds hun tienerjaren weer samen muziek. Destijds deden ze alsof ze in Rilo Kiley zaten, nu is één van de twee nog véél beroemder (onder de naam Waxahatchee). Die andere indiester van dit decennium, MJ Lenderman, speelt mee op gitaar. Het levert een enorm vrolijke dosis indierock op."
"Ook een plaat over de dood en de nietigheid van het menselijk bestaan is in de handen van de 74-jarige Jonathan Richman een verschrikkelijk vrolijke boel. En niemand anders die met zo'n melige cover van de Bee Gees 'Night Fever' zou wegkomen."
"Hele domme, lompe, super vrolijke, super verslavende popmuziek. Ze komen uit Brooklyn, maar klinken door alle garage & house-invloeden eigenlijk heel Brits. De nauwelijks verstaanbare teksten doen dan weer denken aan de betere Scandinavische eurotrash."
"Een Bijbelse zoektocht ergens tussen jazz en gospel komt uit op deze vijfde Blue Note-release van vibrafoonspeler Joel Ross. Uit het hart van Chicago natuurlijk."