Nieuwsbrief: Death Cab for Cutie, Niall Horan en meer!
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Ruben van Dijk |
Broken Chanter - This could be us, you, or anybody else (CD)
Uit het niets gingen ze viraal, het gestippelde duo Angine de Poitrine. Misschien omdat kijken naar de band een beetje voelt alsof je een middeleeuwse koning bent, die door zijn hofnarren wordt vermaakt. Maar buiten de kolderieke pluimage en het manisch gewiebel, is dit ook 'gewoon' loeisterke mathrock. De onregelmatige hoempapa-ritmes houden je op je qui-vive; met vocoders en hyperactief microtonaal gitaarspel weten ze je toch telkens wéér te verrassen. In onder meer het geflirt met Anatolische rock doen Vol. 1 en Vol. II, allebei eindelijk fysiek te krijgen, denken aan King Gizzard & The Lizard Wizard. "Mantra-rock Dada Pythago-Cubiste", noemen de Québecois het zelf. We horen ook John Scofield, Les Claypool, black midi en AC/DC. En we voorzien een nekhernia.
Angine De Poitrine - Vol.i (LP) .
"Ierse singer-songwriter doet alsof -ie met een sigaar en een glas whiskey ergens in een rokerig café in New Orleans zit. Hij zingt er een boel verhalen die aan Tom Waits doen denken, met behulp van onder meer Lisa Hannigan en Anaïs Mitchell."
"De gezusters Crutchfield maken voor het eerst sinds hun tienerjaren weer samen muziek. Destijds deden ze alsof ze in Rilo Kiley zaten, nu is één van de twee nog véél beroemder (onder de naam Waxahatchee). Die andere indiester van dit decennium, MJ Lenderman, speelt mee op gitaar. Het levert een enorm vrolijke dosis indierock op."
"Ook een plaat over de dood en de nietigheid van het menselijk bestaan is in de handen van de 74-jarige Jonathan Richman een verschrikkelijk vrolijke boel. En niemand anders die met zo'n melige cover van de Bee Gees 'Night Fever' zou wegkomen."
"Hele domme, lompe, super vrolijke, super verslavende popmuziek. Ze komen uit Brooklyn, maar klinken door alle garage & house-invloeden eigenlijk heel Brits. De nauwelijks verstaanbare teksten doen dan weer denken aan de betere Scandinavische eurotrash."
"Een Bijbelse zoektocht ergens tussen jazz en gospel komt uit op deze vijfde Blue Note-release van vibrafoonspeler Joel Ross. Uit het hart van Chicago natuurlijk."